Geboortekaartjes en slapeloze nachten

Toen ik in verwachting was van mijn eerste kindje probeerde ik me vaak een voorstelling te maken van hoe het zou zijn als ie er (eindelijk) was. En ik probeerde me ook te bedenken hoe dat dan zou gaan, die bevalling. Deze laatste wijsheid geldt overigens alleen bij je eerste kindje. Bij tweede bevalling weet je vanaf de eerste wee weer hoe het zat… Maar goed. Ik keek elke maand in zo’n magazine hoe groot ie al zou zijn en ik ging natuurlijk netjes op zwangerschapsgym, al was het alleen maar om met gelijkgezinden je te kunnen verliezen in babypraat en ongegeneerd mopperen over hoe slecht je inmiddels al sliep. Toen het moment van de bevalling dichterbij kwam vielen er al allemaal geboortekaartjes op de mat. Van al mijn collega zwangeren van de zwangerschapsgym ja. En ik? Ik ging bij de eerste gewoon netjes 10 dagen over de uitgerekende datum heen. Elke avond ging ik slapen met het idee dat het die nacht nog wel eens kon gebeuren.  

En toen gebeurde het eindelijk. De bevalling begon. Ik herinner me hier en daar nog het een en ander van tijdens de weeen (man leest Voetbal International en eet banaan) maar wat ik nooit vergeten ben is dat eerste moment dat ik mijn zoon vasthield. Het was alsof ik hem al jaren kende en het voelde meteen heel vertrouwd, en ja ik hield meteen meer van hem dan ik ooit had kunnen bedenken.

Even terzijde: ik denk dat de opkomst van de geboortefotografie daar wel mee te maken heeft. De bevalling gaat vaak in een roes voorbij en het is natuurlijk super fijn om dat rustig in foto’s terug te kunnen kijken. Dus als je een geboortefotograaf overweegt: het staat op mijn verlanglijstje!

Dat heel vertrouwde gevoel verdween overigens wel een beetje de eerste nacht thuis. We waren op zijn minst bang dat we armpjes en beentjes zouden afbreken bij het aantrekken van het rompertje. En met twee man sterk stonden we soms een luier te verschonen omdat de handigheid ontbrak en de babypoep bijna overal zat behalve op het billendoekje. Het kwam gelukkig allemaal goed.

Tepelkloven, nachtvoedingen en kraamvisite

Ondanks dat het voelde alsof ie er altijd al was, kampten natuurlijk ook wij als nieuwbakken gezin met de we-hebben-een-baby-gekregen-opstartproblematiek. Borstvoeding waarbij ik het bij het idee aan de volgende voeding al spaans benauwd kreeg door de tepelkloven waarvan ik het bestaan voorheen niet wist. Laat staan dat ik wist dat het zeer deed. En die voedingen vonden vanzelfsprekend ook ’s nachts plaats. Op momenten dat je eigenlijk heel graag wil slapen maar dat je allerliefste baby krijst omdat ie verschrikkelijke honger heeft en diep ongelukkig is als ie niet bij jou op je buik mag slapen. Gelukkig is de liefde voor je baby groter dan je afkeer tegen wakker zijn midden in de nacht, zullen we maar zeggen.

Vreemd vond ik het overigens wel dat geen enkele nieuwe papa en mama durft toe te geven dat die slapeloze nachten killing waren. Wij riepen dat volgens mij de hele dag tegen onze kraamvisite. Kraamvisite is visite grotendeels bestaande uit intimi die snappen dat ze niet heel lang moeten blijven hangen, maar omvat vaak ook mensen die je normaalgesproken bijna nooit ziet of spreekt en nu drie uur lang bij je op bezoek komen, honderduit kletsen en jou uitgeput achterlaten. Als je dat niet al was.

Ik ben net kraamvisite

Ja, ik ben net kraamvisite. Ik blijf namelijk ook minstens twee uur rondhangen bij jullie en het liefst binnen drie weken na de geboorte zodat jullie je goed moe voelen enzo 😉

Nee grapje. Omdat we bij de newbornshoot het ritme aanhouden van jullie kindje, kost het gewoon tijd. En dat is eigenlijk juist heel fijn. Dat het allemaal niet zo haastig en snel moet. Bovendien vind ik het leuk om jullie te zien “ploeteren” met het in bad doen en weer aankleden van die glibberige zeep-baby. Onder de noemer leuk voor later maak ik het liefst ook van dit deel foto’s. Daarna volgt meestal een voeding en valt jullie allerliefste in slaap en gaan wij door met de rest van de shoot. Maar je kunt je natuurlijk voorstellen dat dat al met al toch wel de nodige tijd kost. 

Als jullie na de shoot de surrogaat-kraamvisite, lees mij, de deur uit hebben gewerkt, bewerk ik de foto’s en stuur ik jullie dezelfde dag nog even een sneakpreview. De hele serie foto(bestanden) ontvang je via wetransfer zodat jullie je favoriete foto’s kunnen selecteren die ik daarna in een mini-album verwerk. Het album ontvang je binnen een paar weken en is een mooi overzicht van ons harde werk en een lieve herinnering aan die eerste dagen van jullie kindje. 

 

 

 

Vergeet niet je newbornshoot te reserveren!

Overigens wil ik jullie wel vragen om al tijdens je zwangerschap aan te geven dat je graag een newbornshoot zou willen. Gezien de tijd die het in beslag neemt, reserveer ik dan rond de uitgerekende datum tijd in mijn agenda. Mocht je toch last minute willen boeken, dan kan het zijn dat ik vol zit. Oja, en bij een combinatie met een zwangerschapsshoot gelden natuurlijk ook combinatieprijzen….

 

Kortgezegd:

  • rustig thuis foto’s maken met alles bijdehand (ook de koffie 😉 )
  • we volgen het ritme van jullie kindje
  • binnen drie weken na de geboorte 
  • mini album inbegrepen met door jullie geselecteerde foto’s

Lisa Muller Pinksterbloem erf 12 1706 AG  Heerhugowaard lisamullerfotografie@gmail.com